Gedachten voor thuis 1 maart
2e Zondag in de veertig-dagentijd
Genesis 12, 1-4a; 2 Timoteüs 1, 8b-10; Matteüs 17, 1-9.
Soms gebeuren er dingen waarvan je achteraf denkt: is dit nu ècht gebeurd of heb ik het gedroomd? Dat zal voor die 3 apostelen vermoedelijk ook zo geweest zijn. Ze maken een vóóraankondiging mee van de verheerlijking die Jezus te wachten staat. Hoe Hij tussen de grootste profeten uit de geschiedenis zal staan: Mozes en Elia - en hoe Hij in hun voetspoor zal gaan. Mèt de zegen van God, want Die zegt: “Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, in wie Ik mijn welbehagen heb gesteld; luistert naar Hem." Die woorden hebben ook al geklonken bij Jezus’ doop in de Jordaan. Het zal voor Hemzelf een bevestiging betekenen van Zijn roeping, wetend dat die een groot offer zal vragen. Maar het offer van zijn eigen leven, betekent juist hoop en belofte voor allen die Hem volgen – voor ons.
Schrijver dezes was daar jaren geleden, op die hoge berg waar dit alles plaatsvond. Er staat nu een kerk met twee hoge torens die Mozes en Elia voorstellen. Maar wat me het meeste is bijgebleven is het uitzicht over het land: hoe dicht ik me bij de hemel voelde, bij die Mens die hoog verheven is boven iedereen om wat Hij deed voor mij: zichzelf offeren. Wat een liefde-blijk!