Gedachten voor thuis 3 mei
5e zondag van Pasen
Handelingen 6, 1-7; 1 Petrus 2, 4-9; Johannes 14, 1-12.
Kerken waren vroeger plekken van stilte, waar een mens even tot bezinning, tot rust kon komen. Zo is dat altijd geweest. Kerken, ofwel gods-huizen, stonden de hele dag open, en men liep er in en uit om anderen te ontmoeten, of om te bidden. Het gezegde van Jezus ’In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen’ gold in ieder geval voor de gods-huizen van vroeger. Iedereen was er welkom. Eigenlijk was zo’n kerk al een beetje wat de hele wereld nog altijd moet worden: een woning waar God, de Vader, de gastheer is.
Laat ons die Vader eens zien vraagt Filippus vandaag. En Jezus geeft hem als antwoord: ’wie Mij ziet, ziet de Vader’. Jezus is sprekend de Vader, en wie Hem doende ziet, mag daar God in doende zien. Als wij met deze gedachte, levend in de wereld van vandaag, te maken hebben met sluiting van een kerk, moeten de deuren van de blijvende kerken open staan om elkaar op te vangen. Elkaar de ruimte geven, een plek van gastvrijheid, een huis van saamhorigheid: dat is de weg die Hij wees. Het is zijn Waarheid, en het is een manier van leven die Hij zelf heeft voorgeleefd. Hij had alle recht van spreken toen Hij zei:’ Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’.